stunnel.pl8

Opcje globalne

•

chroot = KATALOG (tylko Unix)

katalog roboczego korzenia systemu plików

Opcja określa katalog, w którym uwięziony zostanie proces programu stunnel tuż po jego inicjalizacji, a przed rozpoczęciem odbierania połączeń. Ścieżki podane w opcjach CApath, CRLpath, pid oraz exec muszą być umieszczone wewnątrz katalogu podanego w opcji chroot i określone względem tego katalogu.

Niektóre funkcje systemu operacyjnego mogą wymagać dodatkowych plików umieszczonych w katalogu podanego w parametrze chroot:

•

opóźnione rozwinięcie adresów DNS typowo wymaga /etc/nsswitch.conf i /etc/resolv.conf

•

lokalizacja strefy czasowej w logach wymaga pliku /etc/timezone

•

niektóre inne pliki mogą potrzebować plików urządzeń, np. /dev/zero lub /dev/null

•

compression = deflate | zlib | zstd | brotli

wybór algorytmu kompresji przesyłanych danych

domyślnie: bez kompresji

Kompresja danych jest dostępna wyłącznie dla protokołu TLS 1.2 i starszych. Wymaga obniżenia securityLevel do 1 począwszy od OpenSSL 1.1.0.

Algorytmy zlib, zstd i brotli są wyłączone w domyślnej konfiguracji OpenSSL.

Algorytmy zstd i brotli zostały dodane w OpenSSL 3.2.

Kompresja danych stanowi ryzyko w aplikacjach, które umożliwiają napastnikowi wstrzyknięcie wybranego tekstu jawnego.

Algorytm deflate jest standardową metodą kompresji zgodnie z RFC 1951.

Uwaga: Kompresja TLS może umożliwiać ataki prowadzące do odzyskania tekstu jawnego, takie jak CRIME, gdy dane kontrolowane przez atakującego są kompresowane razem danymi chronionymi.

•

debug = [PODSYSTEM].POZIOM

szczegółowość logowania

Poziom logowania można określić przy pomocy jednej z nazw lub liczb: emerg (0), alert (1), crit (2), err (3), warning (4), notice (5), info (6) lub debug (7). Zapisywane są komunikaty o poziomie niższym (numerycznie) lub równym podanemu. Domyślnym poziomem jest notice (5).

Jakkolwiek użycie debug = debug lub debug = 7 zapewnia najbardziej szczegółowe logi, ich zawartość jest użyteczna jedynie dla programistów zajmujących się stunnelem. Użyj tego poziomu logowania jedynie jeśli jesteś programistką/programistą stunnela, albo przygotowujesz szczegółowe informacje celem przesłania do wsparcia technicznego. W przeciwnym wypadku próba analizy zawartości logów będzie jedynie źródłem dodatkowego zamieszania.

O ile nie wyspecyfikowano podsystemu użyty będzie domyślny: daemon. Podsystemy nie są wspierane przez platformę Win32.

Wielkość liter jest ignorowana zarówno dla poziomu jak podsystemu.

•

EGD = ŚCIEŻKA_DO_EGD (tylko Unix)

ścieżka do gniazda programu Entropy Gathering Daemon

Opcja pozwala określić ścieżkę do gniazda programu Entropy Gathering Daemon używanego do zainicjalizowania generatora ciągów pseudolosowych biblioteki OpenSSL.

•

engine = auto | IDENTYFIKATOR_URZĄDZENIA

wybór silnika kryptograficznego

domyślnie: bez wykorzystania silników kryptograficznych

Sekcja PRZYKŁADY zawiera przykładowe konfiguracje wykorzystujące silniki kryptograficzne.

•

engineCtrl = KOMENDA[:PARAMETR]

konfiguracja silnika kryptograficznego

•

engineDefault = LISTA_ZADAŃ

lista zadań OpenSSL oddelegowanych do bieżącego silnika

Parametrem jest lista oddzielonych przecinkami zadań OpenSSL, które mają zostać oddelegowane do bieżącego silnika kryptograficznego.

W zależności od konkretnego silnika dostępne mogą być następujące zadania: ALL, RSA, DSA, ECDH, ECDSA, DH, RAND, CIPHERS, DIGESTS, PKEY, PKEY_CRYPTO, PKEY_ASN1.

•

fips = yes | no

tryb FIPS 140-3

Opcja pozwala wyłączyć wejście w tryb FIPS, jeśli stunnel został skompilowany ze wsparciem dla FIPS 140-3.

domyślnie: no (od wersji 5.00)

•

foreground = yes | quiet | no (tylko Unix)

tryb pierwszoplanowy

Użycie tej opcji powoduje, że stunnel nie przechodzi w tło.

Parametr yes powoduje dodatkowo, że komunikaty diagnostyczne logowane są na standardowy strumień błędów (stderr) oprócz wyjść zdefiniowanych przy pomocy opcji syslog i output.

•

iconActive = PLIK_Z_IKONKĄ (tylko GUI)

ikonka wyświetlana przy obecności aktywnych połączeń do usługi

W systemie Windows ikonka to plik .ico zawierający obrazek 16x16 pikseli.

•

iconError = PLIK_Z_IKONKĄ (tylko GUI)

ikonka wyświetlana, jeżeli nie został załadowany poprawny plik konfiguracyjny

W systemie Windows ikonka to plik .ico zawierający obrazek 16x16 pikseli.

•

iconIdle = PLIK_Z_IKONKĄ (tylko GUI)

ikonka wyświetlana przy braku aktywnych połączeń do usługi

W systemie Windows ikonka to plik .ico zawierający obrazek 16x16 pikseli.

•

log = append | overwrite

obsługa logów

Ta opcja pozwala określić, czy nowe logi w pliku (określonym w opcji output) będą dodawane czy nadpisywane.

domyślnie: append

•

output = PLIK

plik, do którego dopisane zostaną logi

Użycie tej opcji powoduje dopisanie logów do podanego pliku.

Do kierowania komunikatów na standardowe wyjście (na przykład po to, żeby zalogować je programem splogger z pakietu daemontools) można podać jako parametr urządzenie /dev/stdout.

•

pid = PLIK (tylko Unix)

położenie pliku z numerem procesu

Jeżeli argument jest pusty, plik nie zostanie stworzony.

Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do pid jest określona względem tego katalogu.

•

provider = PROVIDER_ID

Określa identyfikator dostawcy (provider), który ma być używany. PROVIDER_ID to unikalny identyfikator wskazujący na konkretnego dostawcę usług kryptograficznych.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 3.0 lub nowszej.

•

providerParameter = PROVIDER_ID:PARAMETER=VALUE

Ustawia określony parametr dla wskazanego dostawcy. PROVIDER_ID identyfikuje dostawcę, PARAMETER to nazwa parametru, a VALUE to jego wartość. Ta opcja pozwala na dostosowanie konfiguracji wybranego dostawcy usług kryptograficznych.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 3.5 lub nowszej.

•

RNDbytes = LICZBA_BAJTÓW

liczba bajtów do zainicjowania generatora pseudolosowego

•

RNDfile = PLIK

ścieżka do pliku zawierającego losowe dane

Biblioteka OpenSSL użyje danych z tego pliku do zainicjowania generatora pseudolosowego.

•

RNDoverwrite = yes | no

nadpisz plik nowymi wartościami pseudolosowymi

domyślnie: yes (nadpisz)

•

service = SERWIS (tylko Unix)

nazwa usługi

Podana nazwa usługi będzie używana jako nazwa usługi dla inicjalizacji sysloga, oraz dla biblioteki TCP Wrapper w trybie inetd. Chociaż technicznie można użyć tej opcji w trybie w sekcji usług, to jest ona użyteczna jedynie w opcjach globalnych.

domyślnie: stunnel

•

setEnv = VAR_NAME=VALUE

Zmienia lub dodaje zmienną środowiskową dla procesów potomnych. Jeśli VAR_NAME już istnieje, jej wartość zostanie zaktualizowana; w przeciwnym razie zostanie utworzona nowa zmienna. Modyfikacja dotyczy tylko uruchamianych procesów potomnych i nie wpływa na bieżące środowisko.

•

syslog = yes | no (tylko Unix)

włącz logowanie poprzez mechanizm syslog

domyślnie: yes (włącz)

•

taskbar = yes | no (tylko WIN32)

włącz ikonkę w prawym dolnym rogu ekranu

domyślnie: yes (włącz)

Opcje usług

Każda sekcja konfiguracji usługi zaczyna się jej nazwą ujętą w nawias kwadratowy. Nazwa usługi używana jest do kontroli dostępu przez bibliotekę libwrap (TCP wrappers) oraz pozwala rozróżnić poszczególne usługi w logach.

Jeżeli stunnel ma zostać użyty w trybie inetd, gdzie za odebranie połączenia odpowiada osobny program (zwykle inetd, xinetd lub tcpserver), należy przeczytać sekcję TRYB INETD poniżej.

•

accept = [HOST:]PORT

nasłuchuje na połączenia na podanym adresie i porcie

Jeżeli nie został podany adres, stunnel domyślnie nasłuchuje na wszystkich adresach IPv4 lokalnych interfejsów.

Aby nasłuchiwać na wszystkich adresach IPv6 należy użyć:

accept = :::port

•

CAengine = IDENTYFIKATOR_CA_W_ENGINE

ładuje zaufane certyfikaty Centrum certyfikacji z silnika

Opcja pozwala określić położenie pliku zawierającego certyfikaty używane przez opcję verifyChain lub verifyPeer.

Opcja może być użyta wielokrotnie w pojedynczej sekcji.

Aktualnie wspierane silniki: pkcs11, cng.

•

CApath = KATALOG_CA

ładuje zaufane certyfikaty Centrum certyfikacji z katalogu

Opcja określa katalog, w którym stunnel będzie szukał certyfikatów, jeżeli użyta została opcja verifyChain lub verifyPeer. Pliki z certyfikatami muszą posiadać specjalne nazwy XXXXXXXX.0, gdzie XXXXXXXX jest skrótem kryptograficznym reprezentacji DER nazwy podmiotu certyfikatu.

Ta opcja może być również użyta do dostarczenia certyfikatu root CA, który jest niezbędny do prawidłowej weryfikacji OCSP stapling w trybie serwera.

Funkcja skrótu została zmieniona w OpenSSL 1.0.0. Należy wykonać c_rehash przy zmianie OpenSSL 0.x.x na 1.x.x.

Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do CApath jest określona względem tego katalogu.

•

CAfile = PLIK_CA

ładuje zaufane certyfikaty Centrum certyfikacji z pliku

Opcja pozwala określić położenie pliku zawierającego certyfikaty używane przez opcję verifyChain lub verifyPeer.

Ta opcja może być również użyta do dostarczenia certyfikatu root CA, który jest niezbędny do prawidłowej weryfikacji OCSP stapling w trybie serwera.

•

CAstore = URI_CA

ładuje zaufane certyfikaty Centrum certyfikacji z zasobu wskazanego przez URI

Opcja umożliwia załadowanie certyfikatów CA z zewnętrznego magazynu obsługiwanego przez mechanizm OSSL_STORE, takiego jak moduł PKCS#11 (np. token sprzętowy), systemowy magazyn certyfikatów lub zasób sieciowy.

Opcja może być stosowana niezależnie od CAfile i CAdir, analogicznie służy do walidacji łańcucha certyfikatów przy użyciu opcji verifyChain lub verifyPeer, a także do weryfikacji OCSP stapling po stronie serwera.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 3.0 lub nowszej.

•

cert = PLIK_CERT | URI

plik z łańcuchem certyfikatów

Opcja określa położenie pliku zawierającego certyfikaty używane przez program stunnel do uwierzytelnienia się przed drugą stroną połączenia. Plik powinien zawierać kompletny łańcuch certyfikatów począwszy od certyfikatu klienta/serwera, a skończywszy na samopodpisanym certyfikacie głównego CA. Obsługiwane są pliki w formacie PEM lub P12.

Certyfikat jest konieczny, aby używać programu w trybie serwera. W trybie klienta certyfikat jest opcjonalny.

Opcja cert może być podana wielokrotnie. Pierwszy napotkany certyfikat zostanie użyty jako certyfikat serwera lub klienta, natomiast kolejne będą traktowane jako elementy pośrednie łańcucha. Ta funkcjonalność wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 1.0.2 lub nowszej.

Jeżeli używany jest silnik kryptograficzny lub provider, to opcja cert pozwala wybrać identyfikator (PKCS#11 URI) używanego certyfikatu.

Uwaga: provider wymaga OpenSSL 3.0 lub nowszego

•

checkEmail = EMAIL

adres email podmiotu przedstawionego certyfikatu

Pojedyncza sekcja może zawierać wiele wystąpień opcji checkEmail. Certyfikaty są akceptowane, jeżeli sekcja nie weryfikuje podmiotu certyfikatu, albo adres email przedstawionego certyfikatu pasuje do jednego z adresów email określonych przy pomocy checkEmail.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 1.0.2 lub nowszej.

•

checkHost = NAZWA_SERWERA

nazwa serwera podmiotu przedstawionego certyfikatu

Pojedyncza sekcja może zawierać wiele wystąpień opcji checkHost. Certyfikaty są akceptowane, jeżeli sekcja nie weryfikuje podmiotu certyfikatu, albo nazwa serwera przedstawionego certyfikatu pasuje do jednego nazw określonych przy pomocy checkHost.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 1.0.2 lub nowszej.

•

checkIP = IP

adres IP podmiotu przedstawionego certyfikatu

Pojedyncza sekcja może zawierać wiele wystąpień opcji checkIP. Certyfikaty są akceptowane, jeżeli sekcja nie weryfikuje podmiotu certyfikatu, albo adres IP przedstawionego certyfikatu pasuje do jednego z adresów IP określonych przy pomocy checkIP.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 1.0.2 lub nowszej.

•

ciphers = LISTA_SZYFRÓW

lista dozwolonych szyfrów dla protokołów SSLv2, SSLv3, TLSv1, TLSv1.1, TLSv1.2

Ta opcja nie wpływa na listę parametrów kryptograficznych dla protokołu TLSv1.3

Parametrem tej opcji jest lista szyfrów, które będą użyte przy otwieraniu nowych połączeń TLS, np.: DES-CBC3-SHA:IDEA-CBC-MD5

•

ciphersuites = LISTA_PARAMETRÓW_KRYPTOGRAFICZNYCH

lista dozwolonych parametrów kryptograficznych dla protokołu TLSv1.3

Parametrem tej opcji są listy parametrów kryptograficznych w kolejności ich preferowania.

Począwszy od OpenSSL 3.0 opcja ciphersuites ignoruje nieznane szyfry.

Opcja ciphersuites jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.1.1.

domyślnie: TLS_CHACHA20_POLY1305_SHA256: TLS_AES_256_GCM_SHA384: TLS_AES_128_GCM_SHA256

•

client = yes | no

tryb kliencki (zdalna usługa używa TLS)

domyślnie: no (tryb serwerowy)

•

config = KOMENDA[:PARAMETR]

komenda konfiguracyjna OpenSSL

Komenda konfiguracyjna OpenSSL zostaje wykonana z podanym parametrem. Pozwala to na wydawanie komend konfiguracyjnych OpenSSL z pliku konfiguracyjnego stunnela. Dostępne komendy opisane są w podręczniku SSL_CONF_cmd(3ssl).

Możliwe jest wyspecyfikowanie wielu opcji OpenSSL przez wielokrotne użycie komendy config.

Zamiast wyłączać config = Curves:list_curves użyj opcji curves w celu ustawienia krzywych eliptycznych.

Opcja ta wymaga biblioteki OpenSSL w wersji 1.0.2 lub nowszej.

•

connect = [HOST:]PORT

połącz się ze zdalnym serwerem na podany port

Jeżeli nie został podany adres, stunnel domyślnie łączy się z lokalnym serwerem.

Komenda może być użyta wielokrotnie w pojedynczej sekcji celem zapewnienia wysokiej niezawodności lub rozłożenia ruchu pomiędzy wiele serwerów.

•

CRLpath = KATALOG_CRL

katalog List Odwołanych Certyfikatów (CRL)

Opcja określa katalog, w którym stunnel będzie szukał list CRL używanych przez opcje verifyChain i verifyPeer, a także przez CRLcheckChain do sprawdzania pełnego łańcucha certyfikatów. Pliki z listami CRL muszą posiadać specjalne nazwy XXXXXXXX.r0, gdzie XXXXXXXX jest skrótem listy CRL.

Funkcja skrótu została zmieniona OpenSSL 1.0.0. Należy wykonać c_rehash przy zmianie OpenSSL 0.x.x na 1.x.x.

Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do CRLpath jest określona względem tego katalogu.

•

CRLfile = PLIK_CRL

plik List Odwołanych Certyfikatów (CRL)

Opcja pozwala określić położenie pliku zawierającego listy CRL używane przez opcje verifyChain i verifyPeer, a także przez CRLcheckChain do sprawdzania pełnego łańcucha certyfikatów.

•

CRLcheckChain = yes | no

sprawdzaj listy CRL dla pełnego łańcucha certyfikatów drugiej strony połączenia

Opcja wymaga ustawienia verifyChain = yes oraz wskazania źródła list CRL za pomocą CRLfile lub CRLpath.

Domyślnie listy CRL są sprawdzane tylko dla certyfikatu podmiotu końcowego (liścia) drugiej strony połączenia. Ustawienie CRLcheckChain = yes dodatkowo włącza sprawdzanie list CRL dla każdego certyfikatu w zweryfikowanym łańcuchu wystawców. W trybie pełnego łańcucha weryfikacja kończy się niepowodzeniem, jeżeli brakuje odpowiedniej listy CRL wystawcy albo lista ta straciła ważność lub jest nieprawidłowa.

Dla łańcucha takiego jak Główny CA -> Pośredni CA -> Certyfikat końcowy lista CRL wystawiona przez pośredni CA jest potrzebna do sprawdzenia certyfikatu końcowego, natomiast lista CRL wystawiona przez główny CA jest potrzebna do sprawdzenia certyfikatu pośredniego.

domyślnie: no

•

curves = lista

krzywe ECDH odddzielone `:'

Uwaga: ta opcja wpływa tylko na gniazda w trybie serwera.

Wersje OpenSSL starsze niż 1.1.1 pozwalają na użycie tylko jednej krzywej.

Listę dostępnych krzywych można uzyskać poleceniem:

openssl ecparam -list_curves

domyślnie:

X25519:P-256:X448:P-521:P-384 (począwszy od OpenSSL 1.1.1)
prime256v1 (OpenSSL starszy niż 1.1.1)

•

logId = TYP

typ identyfikatora połączenia klienta

Identyfikator ten pozwala rozróżnić wpisy w logu wygenerowane dla poszczególnych połączeń.

Aktualnie wspierane typy:

•

sequential

Kolejny numer połączenia jest unikalny jedynie w obrębie pojedynczej instancji programu stunnel, ale bardzo krótki. Jest on szczególnie użyteczny przy ręcznej analizie logów.

•

unique

Ten rodzaj identyfikatora jest globalnie unikalny, ale znacznie dłuższy, niż kolejny numer połączenia. Jest on szczególnie użyteczny przy zautomatyzowanej analizie logów.

•

thread

Identyfikator wątku systemu operacyjnego nie jest ani unikalny (nawet w obrębie pojedynczej instancji programu stunnel), ani krótki. Jest on szczególnie użyteczny przy diagnozowaniu problemów z oprogramowaniem lub konfiguracją.

•

process

Identyfikator procesu (PID) może być użyteczny w trybie inetd.

domyślnie: sequential

•

debug = POZIOM

szczegółowość logowania

Poziom logowania można określić przy pomocy jednej z nazw lub liczb: emerg (0), alert (1), crit (2), err (3), warning (4), notice (5), info (6) lub debug (7). Zapisywane są komunikaty o poziomie niższym (numerycznie) lub równym podanemu. Do uzyskania najwyższego poziomu szczegółowości można użyć opcji debug = debug lub debug = 7. Domyślnym poziomem jest notice (5).

•

delay = yes | no

opóźnij rozwinięcie adresu DNS podanego w opcji connect

Opcja jest przydatna przy dynamicznym DNS, albo gdy usługa DNS nie jest dostępna przy starcie programu stunnel (klient VPN, połączenie wdzwaniane).

Opóźnione rozwijanie adresu DNS jest włączane automatycznie, jeżeli nie powiedzie się rozwinięcie któregokolwiek z adresów connect dla danej usługi.

Opóźnione rozwijanie adresu automatycznie aktywuje failover = prio.

domyślnie: no

•

engineId = NUMER_URZĄDZENIA

wybierz silnik kryptograficzny dla usługi

•

engineNum = NUMER_URZĄDZENIA

wybierz silnik kryptograficzny dla usługi

Urządzenia są numerowane od 1 w górę.

•

exec = ŚCIEŻKA_DO_PROGRAMU

wykonaj lokalny program przystosowany do pracy z superdemonem inetd

Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do exec jest określona względem tego katalogu.

Na platformach Unix ustawiane są następujące zmienne środowiskowe: REMOTE_HOST, REMOTE_PORT, SSL_CLIENT_DN, SSL_CLIENT_I_DN.

•

execArgs = $0 $1 $2 ...

argumenty do opcji exec włącznie z nazwą programu ($0)

Cytowanie nie jest wspierane w obecnej wersji programu. Argumenty są rozdzielone dowolną liczbą białych znaków.

•

failover = rr | prio

Strategia wybierania serwerów wyspecyfikowanych parametrami "connect".

•

rr

round robin - sprawiedliwe rozłożenie obciążenia

•

prio

priority - użyj kolejności opcji w pliku konfiguracyjnym

domyślnie: prio

•

ident = NAZWA_UŻYTKOWNIKA

weryfikuj nazwę zdalnego użytkownika korzystając z protokołu IDENT (RFC 1413)

•

include = KATALOG

wczytaj fragmenty plików konfiguracyjnych z podanego katalogu

Pliki są wczytywane w rosnącej kolejności alfabetycznej ich nazw. Rekomendowana konwencja nazewnictwa plików

dla opcji globalnych:

00-global.conf

dla lokalnych opcji usług:

01-service.conf
02-service.conf

•

key = PLIK_KLUCZA | URI

klucz prywatny do certyfikatu podanego w opcji cert

Klucz prywatny jest potrzebny do uwierzytelnienia właściciela certyfikatu. Ponieważ powinien on być zachowany w tajemnicy, prawa do jego odczytu powinien mieć wyłącznie właściciel pliku. W systemie Unix można to osiągnąć komendą:

chmod 600 keyfile

Jeżeli używany jest silnik kryptograficzny lub provider, to opcja key pozwala wybrać identyfikator (PKCS#11 URI) używanego klucza prywatnego.

Uwaga: provider wymaga OpenSSL 3.0 lub nowszego

domyślnie: wartość opcji cert

•

libwrap = yes | no

włącz lub wyłącz korzystanie z /etc/hosts.allow i /etc/hosts.deny.

domyślnie: no (od wersji 5.00)

•

local = HOST

IP źródła do nawiązywania zdalnych połączeń

Domyślnie używane jest IP najbardziej zewnętrznego interfejsu w stronę serwera, do którego nawiązywane jest połączenie.

•

OCSP = URL

responder OCSP do weryfikacji certyfikatu drugiej strony połączenia

•

OCSPaia = yes | no

weryfikuj certyfikaty przy użyciu respondertów AIA

Opcja OCSPaia pozwala na weryfikowanie certyfikatów przy pomocy listy URLi responderów OCSP przesłanych w rozszerzeniach AIA (Authority Information Access).

•

OCSPflag = FLAGA_OCSP

flaga respondera OCSP

Aktualnie wspierane flagi: NOCERTS, NOINTERN, NOSIGS, NOCHAIN, NOVERIFY, NOEXPLICIT, NOCASIGN, NODELEGATED, NOCHECKS, TRUSTOTHER, RESPID_KEY, NOTIME

Aby wyspecyfikować kilka flag należy użyć OCSPflag wielokrotnie.

•

OCSPnonce = yes | no

wysyłaj i weryfikuj OCSP nonce

Opcja OCSPnonce zabezpiecza protokół OCSP przed atakami powtórzeniowymi. Ze względu na złożoność obliczeniową rozszerzenie nonce jest zwykle wspierane jedynie przez wewnętrzne (np. korporacyjne), a nie przez publiczne respondery OCSP.

•

OCSPrequire = yes | no

wymagaj rozstrzygającej odpowiedzi respondera OCSP

Wyłączenie tej opcji pozwala na zaakceptowanie połączenia pomimo braku otrzymania rozstrzygającej odpowiedzi OCSP ze staplingu i bezpośredniego żądania wysłanego do respondera.

domyślnie: yes

•

options = OPCJE_SSL

opcje biblioteki OpenSSL

Parametrem jest nazwa opcji zgodnie z opisem w SSL_CTX_set_options(3ssl), ale bez przedrostka SSL_OP_. stunnel -options wyświetla opcje dozwolone w aktualnej kombinacji programu stunnel i biblioteki OpenSSL.

Aby wyspecyfikować kilka opcji należy użyć options wielokrotnie. Nazwa opcji może być poprzedzona myślnikiem ("-") celem wyłączenia opcji.

Na przykład, dla zachowania kompatybilności z błędami implementacji TLS w programie Eudora, można użyć opcji:

options = DONT_INSERT_EMPTY_FRAGMENTS

domyślnie:

options = NO_SSLv2
options = NO_SSLv3

Począwszy od OpenSSL 1.1.0, zamiast wyłączać określone wersje protokołów TLS użyj opcji sslVersionMax lub sslVersionMin.

•

protocol = PROTOKÓŁ

negocjuj TLS podanym protokołem aplikacyjnym

Opcja ta włącza wstępną negocjację szyfrowania TLS dla wybranego protokołu aplikacyjnego. Opcji protocol nie należy używać z szyfrowaniem TLS na osobnym porcie.

Aktualnie wspierane protokoły:

•

cifs

Nieudokumentowane rozszerzenie protokołu CIFS wspierane przez serwer Samba. Wsparcie dla tego rozszerzenia zostało zarzucone w wersji 3.0.0 serwera Samba.

•

capwin

Wsparcie dla aplikacji ⟨https://www.capwin.org/⟩\c

•

capwinctrl

Wsparcie dla aplikacji ⟨https://www.capwin.org/⟩\c

Ten protokół jest wspierany wyłącznie w trybie klienckim.

•

connect

Negocjacja RFC 2817 - Upgrading to TLS Within HTTP/1.1, rozdział 5.2 - Requesting a Tunnel with CONNECT

Ten protokół jest wspierany wyłącznie w trybie klienckim.

•

imap

Negocjacja RFC 2595 - Using TLS with IMAP, POP3 and ACAP

•

ldap

Negocjacja RFC 2830 - Lightweight Directory Access Protocol (v3): Extension for Transport Layer Security

•

nntp

Negocjacja RFC 4642 - Using Transport Layer Security (TLS) with Network News Transfer Protocol (NNTP)

Ten protokół jest wspierany wyłącznie w trybie klienckim.

•

pgsql

Negocjacja ⟨https://www.postgresql.org/docs/8.3/static/protocol-flow.html#AEN73982⟩\c

•

pop3

Negocjacja RFC 2449 - POP3 Extension Mechanism

•

proxy

Przekazywanie oryginalnego IP klienta przez protokół HAProxy PROXY w wersji 1 ⟨https://www.haproxy.org/download/1.8/doc/proxy-protocol.txt⟩\c

•

smtp

Negocjacja RFC 2487 - SMTP Service Extension for Secure SMTP over TLS

•

socks

Wspierany jest protokół SOCKS w wersjach 4, 4a i 5. Protokół SOCKS enkapsulowany jest w protokole TLS, więc adres serwera docelowego nie jest widoczny dla napastnika przechwytującego ruch sieciowy.

⟨https://www.openssh.com/txt/socks4.protocol⟩\c

⟨https://www.openssh.com/txt/socks4a.protocol⟩\c

Nie jest wspierana komenda BIND protokołu SOCKS. Przesłana wartość parametru USERID jest ignorowana.

Sekcja PRZYKŁADY zawiera przykładowe pliki konfiguracyjne VPNa zbudowanego w oparciu o szyfrowany protokół SOCKS.

•

protocolAuthentication = UWIERZYTELNIENIE

rodzaj uwierzytelnienia do negocjacji protokołu

Opcja ta jest wpierana wyłącznie w klienckich protokołach `connect' i `smtp'.

W protokole `connect' wspierane jest uwierzytelnienie `basic' oraz `ntlm'. Domyślnym rodzajem uwierzytelnienia protokołu `connect' jest `basic'.

W protokole `smtp' wspierane jest uwierzytelnienie `plain' oraz `login'. Domyślnym rodzajem uwierzytelnienia protokołu `smtp' jest `plain'.

•

protocolDomain = DOMENA

domena do negocjacji protokołu

W obecnej wersji opcja ma zastosowanie wyłącznie w protokole `connect'.

•

protocolHeader = NAGŁÓWEK

nagłówek do negocjacji protokołu

W obecnej wersji opcja ma zastosowanie wyłącznie w protokole `connect'.

•

protocolHost = ADRES

adres hosta do negocjacji protokołu

Dla protokołu `connect', protocolHost określa docelowy serwer TLS, do którego połączyć ma się proxy. Adres serwera proxy, do którego łączy się stunnel, musi być określony przy pomocy opcji connect.

Dla protokołu `smtp', protocolHost określa wartość HELO/EHLO wysyłanego przy negocjacji klienta.

•

protocolPassword = HASŁO

hasło do negocjacji protokołu

Opcja ta jest wspierana wyłącznie w klienckich protokołach `connect' i `smtp'.

•

protocolUsername = UŻYTKOWNIK

nazwa użytkownika do negocjacji protokołu

Opcja ta jest wspierana wyłącznie w klienckich protokołach `connect' i `smtp'.

•

PSKidentity = TOŻSAMOŚĆ

tożsamość klienta PSK

PSKidentity może zostać użyte w sekcjach klienckich do wybrania tożsamości użytej do uwierzytelnienia PSK. Opcja jest ignorowana w sekcjach serwerowych.

domyślnie: pierwsza tożsamość zdefiniowana w pliku PSKsecrets

•

PSKsecrets = PLIK

plik z tożsamościami i kluczami PSK

Każda linia pliku jest w następującym formacie:

TOŻSAMOŚĆ:KLUCZ

Szesnastkowe klucze są automatycznie konwertowane do postaci binarnej. Klucz musi być mieć przynajmniej 16 bajtów, co w przypadku kluczy szesnastkowych przekłada się na przynajmniej 32 znaki. Należy ograniczyć dostęp do czytania lub pisania do tego pliku.

•

pty = yes | no (tylko Unix)

alokuj pseudo-terminal dla programu uruchamianego w opcji `exec'

•

redirect = [HOST:]PORT

przekieruj klienta, któremu nie udało się poprawnie uwierzytelnić przy pomocy certyfikatu

Opcja działa wyłącznie w trybie serwera. Część negocjacji protokołów jest niekompatybilna z opcją redirect.

•

renegotiation = yes | no

pozwalaj na renegocjację TLS

Zastosowania renegocjacji TLS zawierają niektóre scenariusze uwierzytelniania oraz renegocjację kluczy dla długotrwałych połączeń.

Z drugiej strony własność na może ułatwić trywialny atak DoS poprzez wygenerowanie obciążenia procesora:

⟨https://vincent.bernat.im/en/blog/2011-ssl-dos-mitigation.html⟩\c

Warto zauważyć, że zablokowanie renegocjacji TLS nie zabezpiecza w pełni przed opisanym problemem.

domyślnie: yes (o ile wspierane przez OpenSSL)

•

reset = yes | no

sygnalizuj wystąpienie błędu przy pomocy flagi TCP RST

Opcja nie jest wspierana na niektórych platformach.

domyślnie: yes

•

retry = yes | no | OPÓŹNIENIE

połącz ponownie sekcję connect+exec po rozłączeniu

Wartość parametru OPÓŹNIENIE określa liczbę milisekund oczekiwania przed wykonaniem ponownego połączenia. "retry = yes" jest synonimem dla "retry = 1000".

domyślnie: no

•

securityLevel = POZIOM

ustaw poziom bezpieczeństwa

Znaczenie każdego poziomu opisano poniżej:

•

poziom 0

Wszystko jest dozwolone.

•

poziom 1

Poziom bezpieczeństwa zapewniający minimum 80 bitów bezpieczeństwa. Żadne parametry kryptograficzne oferujące poziom bezpieczeństwa poniżej 80 bitów nie mogą zostać użyte. W związku z tym RSA, DSA oraz klucze DH krótsze niż 1024 bity, a także klucze ECC krótsze niż 160 bitów i wszystkie eksportowe zestawy szyfrów są niedozwolone. Użycie SSLv2 jest zabronione. Wszelkie listy parametrów kryptograficznych używające MD5 do MAC są zabronione. Począwszy od OpenSSL 3.0 wersje TLS starsze niż 1.2 są wyłączone.

•

poziom 2

Poziom bezpieczeństwa zapewniający 112 bitów bezpieczeństwa. W związku z tym RSA, DSA oraz klucze DH krótsze niż 2048 bitów, a także klucze ECC krótsze niż 224 bity są niedozwolone. Oprócz wyłączeń z poziomu 1 zabronione jest także korzystanie z zestawów szyfrów używających RC4. Kompresja jest wyłączona. Użycie SSLv3 jest zabronione dla wersji OpenSSL starszych niż 3.0.

•

poziom 3

Poziom bezpieczeństwa zapewniający 128 bitów bezpieczeństwa. W związku z tym RSA, DSA oraz klucze DH krótsze niż 3072 bity, a także klucze ECC krótsze niż 256 bitów są niedozwolone. Oprócz wyłączeń z poziomu 2 zabronione jest także korzystanie z zestawów szyfrów nie zapewniających utajniania z wyprzedzeniem (forward secrecy). Bilety sesji są wyłączone. Wersje TLS starsze niż 1.1 są zabronione dla wersji OpenSSL starszych niż 3.0.

•

poziom 4

Poziom bezpieczeństwa zapewniający 192 bity bezpieczeństwa. W związku z tym RSA, DSA oraz klucze DH krótsze niż 7680 bitów, a także klucze ECC krótsze niż 384 bity są niedozwolone. Listy parametrów kryptograficznych używających SHA1 do MAC są zabronione. Wersje TLS starsze niż 1.2 są zabronione dla wersji OpenSSL starszych niż 3.0.

•

poziom 5

Poziom bezpieczeństwa zapewniający 256 bitów bezpieczeństwa. W związku z tym RSA, DSA oraz klucze DH krótsze niż 15360 bitów, a także klucze ECC krótsze niż 512 bitów są niedozwolone.

•

domyślnie: 2

Opcja securityLevel jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.1.0.

•

requireCert = yes | no

wymagaj certyfikatu klienta dla verifyChain lub verifyPeer

Przy opcji requireCert ustawionej na no, stunnel akceptuje połączenia klientów, które nie wysłały certyfikatu.

Zarówno verifyChain = yes jak i verifyPeer = yes automatycznie ustawiają requireCert na yes.

domyślnie: no

•

setgid = IDENTYFIKATOR_GRUPY (tylko Unix)

identyfikator grupy Unix

Jako opcja globalna: grupa, z której prawami pracował będzie stunnel.

Jako opcja usługi: grupa gniazda Unix utworzonego przy pomocy opcji "accept".

•

setuid = IDENTYFIKATOR_UŻYTKOWNIKA (tylko Unix)

identyfikator użytkownika Unix

Jako opcja globalna: użytkownik, z którego prawami pracował będzie stunnel.

Jako opcja usługi: właściciel gniazda Unix utworzonego przy pomocy opcji "accept".

•

sessionCacheSize = LICZBA_POZYCJI_CACHE

rozmiar pamięci podręcznej sesji TLS

Parametr określa maksymalną liczbę pozycji wewnętrznej pamięci podręcznej sesji.

Wartość 0 oznacza brak ograniczenia rozmiaru. Nie jest to zalecane dla systemów produkcyjnych z uwagi na ryzyko ataku DoS przez wyczerpanie pamięci RAM.

•

sessionCacheTimeout = LICZBA_SEKUND

przeterminowanie pamięci podręcznej sesji TLS

Parametr określa czas w sekundach, po którym sesja TLS zostanie usunięta z pamięci podręcznej.

•

sessionResume = yes | no

zezwalaj lub nie zezwalaj na wznawianie sesji

domyślnie: yes

•

sessiond = HOST:PORT

adres sessiond - serwera cache sesji TLS

•

sni = NAZWA_USŁUGI:WZORZEC_NAZWY_SERWERA (tryb serwera)

Użyj usługi jako podrzędnej (virtualnego serwera) dla rozszerzenia TLS Server Name Indication (RFC 3546).

NAZWA_USŁUGI wskazuje usługę nadrzędną, która odbiera połączenia od klientów przy pomocy opcji accept. WZORZEC_NAZWY_SERWERA wskazuje nazwę serwera wirtualnego. Wzorzec może zaczynać się znakiem `*', np. ’*.example.com". Z pojedynczą usługą nadrzędną powiązane jest zwykle wiele usług podrzędnych. Opcja sni może być również użyta wielokrotnie w ramach jednej usługi podrzędnej.

Zarówno usługa nadrzędna jak i podrzędna nie może być skonfigurowana w trybie klienckim.

Opcja connect usługi podrzędnej jest ignorowana w połączeniu z opcją protocol, gdyż połączenie do zdalnego serwera jest w tym wypadku nawiązywane przed negocjacją TLS.

Uwierzytelnienie przy pomocy biblioteki libwrap jest realizowane dwukrotnie: najpierw dla usługi nadrzędnej po odebraniu połączenia TCP, a następnie dla usługi podrzędnej podczas negocjacji TLS.

Opcja sni jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.0.0.

•

sni = NAZWA_SERWERA (tryb klienta)

Użyj parametru jako wartości rozszerzenia TLS Server Name Indication (RFC 3546).

Pusta wartość parametru NAZWA_SERWERA wyłącza wysyłanie rozszerzenia SNI.

Opcja sni jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.0.0.

•

socket = a|l|r:OPCJA=WARTOŚĆ[:WARTOŚĆ]

ustaw opcję na akceptującym/lokalnym/zdalnym gnieździe

Dla opcji linger wartości mają postać l_onof:l_linger. Dla opcji time wartości mają postać tv_sec:tv_usec.

Przykłady:

socket = l:SO_LINGER=1:60
    ustaw jednominutowe przeterminowanie
    przy zamykaniu lokalnego gniazda
socket = r:SO_OOBINLINE=yes
    umieść dane pozapasmowe (out-of-band)
    bezpośrednio w strumieniu danych
    wejściowych dla zdalnych gniazd
socket = a:SO_REUSEADDR=no
    zablokuj ponowne używanie portu
    (domyślnie włączone)
socket = a:SO_BINDTODEVICE=lo
    przyjmuj połączenia wyłącznie na
    interfejsie zwrotnym (ang. loopback)

•

sslVersion = WERSJA_SSL

wersja protokołu TLS

Wspierane wersje: all, SSLv2, SSLv3, TLSv1, TLSv1.1, TLSv1.2, TLSv1.3

Dostępność konkretnych protokołów zależy od użytej wersji OpenSSL. Starsze wersje OpenSSL nie wspierają TLSv1.1, TLSv1.2, TLSv1.3. Nowsze wersje OpenSSL nie wspierają SSLv2.

Przestarzałe protokoły SSLv2 i SSLv3 są domyślnie wyłączone.

Począwszy od OpenSSL 1.1.0, ustawienie

sslVersion = WERSJA_SSL

jest równoważne opcjom

sslVersionMax = WERSJA_SSL
sslVersionMin = WERSJA_SSL

•

sslVersionMax = WERSJA_SSL

maksymalna wspierana wersja protokołu TLS

Wspierane wersje: all, SSLv3, TLSv1, TLSv1.1, TLSv1.2, TLSv1.3

all włącza wszystkie wersje protokołów aż do maksymalnej wersji wspieranej przez bibliotekę użytej wersji OpenSSL.

Dostępność konkretnych protokołów zależy od użytej wersji OpenSSL.

Opcja sslVersionMax jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.1.0.

domyślnie: all

•

sslVersionMin = WERSJA_SSL

minimalna wspierana wersja protokołu TLS

Wspierane wersje: all, SSLv3, TLSv1, TLSv1.1, TLSv1.2, TLSv1.3

all włącza wszystkie wersje protokołów aż do minimalnej wersji wspieranej przez bibliotekę użytej wersji OpenSSL.

Dostępność konkretnych protokołów zależy od użytej wersji OpenSSL.

Opcja sslVersionMin jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.1.0.

domyślnie: TLSv1

•

stack = LICZBA_BAJTÓW (z wyjątkiem modelu FORK)

rozmiar stosu procesora tworzonych wątków

Zbyt duży stos zwiększa zużycie pamięci wirtualnej. Zbyt mały stos może powodować problemy ze stabilnością aplikacji.

domyślnie: 65536 bytes (wystarczający dla testowanych platform)

•

ticketKeySecret = SECRET

szesnastkowy klucz symetryczny używany przez serwer do zapewnienia poufności biletów sesji

Bilety sesji zdefiniowane w RFC 5077 zapewniają ulepszoną możliwość wznawiania sesji, w której implementacja serwera nie jest wymagana do utrzymania stanu sesji.

Łączne użycie opcji ticketKeySecret i ticketMacSecret umożliwia wznawianie sesji na klastrze serwerów lub wznowienie sesji po restarcie serwera.

Klucz musi mieć rozmiar 16 lub 32 bajtów, co przekłada się na dokładnie 32 lub 64 cyfry szesnastkowe. Poszczególne bajty mogą być opcjonalnie oddzielone dwukropkami.

Opcja działa wyłącznie w trybie serwera.

Opcja ticketKeySecret jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.0.0.

Wyłączenie opcji NO_TICKET jest wymagane dla obsługi biletów sesji w OpenSSL-u starszym niż 1.1.1, ale opcja ta jest niekompatybilna z opcją redirect.

•

ticketMacSecret = SECRET

szesnastkowy klucz symetryczny używany przez serwer zapewnienia integralności biletów sesji

Klucz musi mieć rozmiar 16 lub 32 bajtów, co przekłada się na dokładnie 32 lub 64 cyfry szesnastkowe. Poszczególne bajty mogą być opcjonalnie oddzielone dwukropkami.

Opcja działa wyłącznie w trybie serwera.

Opcja ticketMacSecret jest dostępna począwszy od OpenSSL 1.0.0.

•

TIMEOUTbusy = LICZBA_SEKUND

czas oczekiwania na spodziewane dane

•

TIMEOUTclose = LICZBA_SEKUND

czas oczekiwania na close_notify (ustaw na 0, jeżeli klientem jest MSIE)

•

TIMEOUTconnect = LICZBA_SEKUND

czas oczekiwania na nawiązanie połączenia

•

TIMEOUTidle = LICZBA_SEKUND

maksymalny czas utrzymywania bezczynnego połączenia

•

TIMEOUTocsp = LICZBA_SEKUND

czas oczekiwania na nawiązanie połączenia z serwerem OCSP

•

transport = tcp | udp

wybór protokołu transportowego

Wspierane wartości:

•

tcp

Standardowy TLS po TCP (domyślnie).

•

udp

DTLS po UDP.

Każdy datagram otwiera nowe połączenie logiczne w ramach usługi. Serwer używa oddzielnego połączonego gniazda dla każdego klienta, a ciasteczka DTLS chronią przed atakami DDoS typu refleksyjnego.

domyślnie: tcp

•

transparent = none | source | destination | both (tylko Unix)

tryb przezroczystego proxy na wspieranych platformach

Wspierane wartości:

•

none

Zablokuj wsparcie dla przezroczystego proxy. Jest to wartość domyślna.

•

source

Przepisz adres, aby nawiązywane połączenie wydawało się pochodzić bezpośrednio od klienta, a nie od programu stunnel.

Opcja jest aktualnie obsługiwana w:

•

Trybie zdalnym (opcja connect) w systemie Linux >=2.6.28

Konfiguracja wymaga następujących ustawień iptables oraz routingu (na przykład w pliku /etc/rc.local lub analogicznym):

iptables -t mangle -N DIVERT
iptables -t mangle -A PREROUTING -p tcp -m socket -j DIVERT
iptables -t mangle -A DIVERT -j MARK --set-mark 1
iptables -t mangle -A DIVERT -j ACCEPT
ip rule add fwmark 1 lookup 100
ip route add local 0.0.0.0/0 dev lo table 100
echo 0 >/proc/sys/net/ipv4/conf/lo/rp_filter

Konfiguracja ta wymaga, aby stunnel był wykonywany jako root i bez opcji setuid.

•

Trybie zdalnym (opcja connect) w systemie Linux 2.2.x

Konfiguracja ta wymaga skompilowania jądra z opcją transparent proxy. Docelowa usługa musi być umieszczona na osobnej maszynie, do której routing kierowany jest poprzez serwer stunnela.

Dodatkowo stunnel powinien być wykonywany jako root i bez opcji setuid.

•

Trybie zdalnym (opcja connect) w systemie FreeBSD >=8.0

Konfiguracja ta wymaga skonfigurowania firewalla i routingu. stunnel musi być wykonywany jako root i bez opcji setuid.

•

Trybie lokalnym (opcja exec)

Konfiguracja ta jest realizowana przy pomocy biblioteki libstunnel.so. Do załadowania biblioteki wykorzystywana jest zmienna środowiskowa _RLD_LIST na platformie Tru64 lub LD_PRELOAD na innych platformach.

•

destination

Oryginalny adres docelowy jest używany zamiast opcji connect.

Przykładowa konfiguracja przezroczystego adresu docelowego:

[transparent]
client = yes
accept = <port_stunnela>
transparent = destination

Konfiguracja wymaga ustawień iptables, na przykład w pliku /etc/rc.local lub analogicznym.

W przypadku docelowej usługi umieszczonej na tej samej maszynie:

/sbin/iptables -t nat -I OUTPUT -p tcp --dport <port_przekierowany> \
    -m ! --uid-owner <identyfikator_użytkownika_stunnela> \
    -j DNAT --to-destination <lokalne_ip>:<lokalny_port>

W przypadku docelowej usługi umieszczonej na zdalnej maszynie:

/sbin/iptables -I INPUT -i eth0 -p tcp --dport <port_stunnela> -j ACCEPT
/sbin/iptables -t nat -I PREROUTING -p tcp --dport <port_przekierowany> \
    -i eth0 -j DNAT --to-destination <lokalne_ip>:<port_stunnela>

Przezroczysty adres docelowy jest aktualnie wspierany wyłącznie w systemie Linux.

•

both

Użyj przezroczystego proxy zarówno dla adresu źródłowego jak i docelowego.

Dla zapewnienia kompatybilności z wcześniejszymi wersjami wspierane są dwie dodatkowe opcje:

•

yes

Opcja została przemianowana na source.

•

no

Opcja została przemianowana na none.

•

verify = POZIOM

weryfikuj certyfikat drugiej strony połączenia

Opcja ta jest przestarzała i należy ją zastąpić przez opcje verifyChain i verifyPeer.

•

poziom 0

zarządaj certyfikatu i zignoruj go

•

poziom 1

weryfikuj, jeżeli został przedstawiony

•

poziom 2

weryfikuj z zainstalowanym certyfikatem Centrum Certyfikacji

•

poziom 3

weryfikuj z lokalnie zainstalowanym certyfikatem drugiej strony

•

poziom 4

weryfikuj z certyfikatem drugiej strony ignorując łańcuch CA

•

domyślnie

nie weryfikuj

•

verifyChain = yes | no

weryfikuj łańcuch certyfikatów drugiej strony

Do weryfikacji certyfikatu serwera kluczowe jest, aby wymagać również konkretnego certyfikatu przy pomocy checkHost lub checkIP.

Samopodpisany certyfikat głównego CA należy umieścić albo w pliku podanym w opcji CAfile, albo w katalogu podanym w opcji CApath.

domyślnie: no

•

verifyPeer = yes | no

weryfikuj certyfikat drugiej strony

Certyfikat drugiej strony należy umieścić albo w pliku podanym w opcji CAfile, albo w katalogu podanym w opcji CApath.

domyślnie: no

Ograniczenia

stunnel nie może być używany do szyfrowania protokołu FTP, ponieważ do przesyłania poszczególnych plików używa on dodatkowych połączeń otwieranych na portach o dynamicznie przydzielanych numerach. Istnieją jednak specjalne wersje klientów i serwerów FTP pozwalające na szyfrowanie przesyłanych danych przy pomocy protokołu TLS.

TRYB INETD (tylko Unix)

W większości zastosowań stunnel samodzielnie nasłuchuje na porcie podanym w pliku konfiguracyjnym i tworzy połączenie z innym portem podanym w opcji connect lub nowym programem podanym w opcji exec. Niektórzy wolą jednak wykorzystywać oddzielny program, który odbiera połączenia, po czym uruchamia program stunnel. Przykładami takich programów są inetd, xinetd i tcpserver.

Przykładowa linia pliku /etc/inetd.conf może wyglądać tak:

imaps stream tcp nowait root @bindir@/stunnel
    stunnel @sysconfdir@/stunnel/imaps.conf

Ponieważ w takich przypadkach połączenie na zdefiniowanym porcie (tutaj imaps) nawiązuje osobny program (tutaj inetd), stunnel nie może używać opcji accept. W pliku konfiguracyjnym nie może być również zdefiniowana żadna usługa ([nazwa_usługi]), ponieważ konfiguracja taka pozwala na nawiązanie tylko jednego połączenia. Wszystkie OPCJE USŁUG powinny być umieszczone razem z opcjami globalnymi. Przykład takiej konfiguracji znajduje się w sekcji PRZYKŁADY.

Certyfikaty

Protokół TLS wymaga, aby każdy serwer przedstawiał się nawiązującemu połączenie klientowi prawidłowym certyfikatem X.509. Potwierdzenie tożsamości serwera polega na wykazaniu, że posiada on odpowiadający certyfikatowi klucz prywatny. Najprostszą metodą uzyskania certyfikatu jest wygenerowanie go przy pomocy wolnego pakietu OpenSSL. Więcej informacji na temat generowania certyfikatów można znaleźć na umieszczonych poniżej stronach.

Plik .pem powinien zawierać klucz prywatny oraz podpisany certyfikat (nie żądanie certyfikatu). Otrzymany plik powinien mieć następującą postać:

-----BEGIN RSA PRIVATE KEY-----
[zakodowany klucz]
-----END RSA PRIVATE KEY-----
-----BEGIN CERTIFICATE-----
[zakodowany certyfikat]
-----END CERTIFICATE-----

Losowość

stunnel potrzebuje zainicjować PRNG (generator liczb pseudolosowych), gdyż protokół TLS wymaga do bezpieczeństwa kryptograficznego źródła dobrej losowości. Następujące źródła są kolejno odczytywane aż do uzyskania wystarczającej ilości entropii:

•

Zawartość pliku podanego w opcji RNDfile.

•

Zawartość pliku o nazwie określonej przez zmienną środowiskową RANDFILE, o ile jest ona ustawiona.

•

Plik .rnd umieszczony w katalogu domowym użytkownika, jeżeli zmienna RANDFILE nie jest ustawiona.

•

Plik podany w opcji `--with-random' w czasie konfiguracji programu.

•

Zawartość ekranu w systemie Windows.

•

Gniazdo egd, jeżeli użyta została opcja EGD.

•

Gniazdo egd podane w opcji `--with-egd-socket' w czasie konfiguracji programu.

•

Urządzenie /dev/urandom.

Warto zwrócić uwagę, że na maszynach z systemem Windows, na których konsoli nie pracuje użytkownik, zawartość ekranu nie jest wystarczająco zmienna, aby zainicjować PRNG. W takim przypadku do zainicjowania generatora należy użyć opcji RNDfile.

Plik RNDfile powinien zawierać dane losowe -- również w tym sensie, że powinny być one inne przy każdym uruchomieniu programu stunnel. O ile nie użyta została opcja RNDoverwrite jest to robione automatycznie. Do ręcznego uzyskania takiego pliku użyteczna może być komenda openssl rand dostarczana ze współczesnymi wersjami pakietu OpenSSL.

Jeszcze jedna istotna informacja -- jeżeli dostępne jest urządzenie /dev/urandom biblioteka OpenSSL ma zwyczaj zasilania nim PRNG w trakcie sprawdzania stanu generatora. W systemach z /dev/urandom urządzenie to będzie najprawdopodobniej użyte, pomimo że znajduje się na samym końcu powyższej listy. Jest to właściwość biblioteki OpenSSL, a nie programu stunnel.

Parametry DH

Począwszy od wersji 4.40 stunnel zawiera w kodzie programu 2048-bitowe parametry DH. Od wersji 5.18 te początkowe wartości parametrów DH są wymieniane na automatycznie generowane parametry tymczasowe. Wygenerowanie parametrów DH może zająć nawet wiele minut.

Alternatywnie parametry DH można umieścić w pliku razem z certyfikatem, co wyłącza generowanie parametrów tymczasowych:

openssl dhparam 2048 >> stunnel.pem